Türkiye’de beslenme; Obezite, Diyabet, Kardiyovasküler Hastalıklar, Çocukluk Çağı Obezitesi, Malnütrisyon, Toplu Beslenme güvenliği, Yetkisiz unvan kullanımı ve Denetimsiz Zayıflama ürünleri nedeniyle ertelenemez bir ulusal sağlık güvenliği alanıdır.
Diyetisyen; beslenme ve diyetetik lisans eğitimi almış, bireyin ve toplumun beslenme durumunu değerlendiren, beslenme planı oluşturan, hastalık hâllerinde hekim tanı ve tedavi planı doğrultusunda tıbbi beslenme tedavisini planlayan, uygulayan ve izleyen sağlık meslek mensubudur.
Diyetisyenlik yalnızca kilo verme hizmeti değildir. Klinik beslenme, toplum sağlığı, okul beslenmesi, yaşlı beslenmesi, yoğun bakım beslenmesi, sporcu beslenmesi, malnütrisyonun önlenmesi, gıda güvenliği, toplu beslenme sistemleri, dijital beslenme danışmanlığı, veri güvenliği ve etik sağlık hizmeti bu mesleğin ana çalışma alanlarıdır.
TBSA 2019 verileri yetişkinlerde obezitenin ulusal halk sağlığı sorunu boyutuna ulaştığını göstermektedir.
TURDEP-II çalışması Türkiye’de diyabet prevalansının %13,7’ye yükseldiğini ortaya koymaktadır.
Politika raporunda Türkiye’de ölümlerin önemli bölümünün kardiyovasküler hastalıklarla ilişkili olduğu belirtilmektedir.
Türkiye’de ihtiyaç duyulan kamu diyetisyeni sayısının mevcut istihdamın çok üzerinde olduğu vurgulanmaktadır.
Devletin sağlık hizmetlerini düzenleme, toplum sağlığını koruma ve bireylerin beden-ruh sağlığı içinde yaşamasını sağlama yükümlülüğü vardır.
Kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarının kanunla kurulmasına anayasal zemin sağlar.
Diyetisyen unvanının korunması, vatandaşın yetkili sağlık meslek mensubuna erişimini güvence altına alır.
Oda kaydı, çalışma yetki belgesi, disiplin süreci ve denetim mekanizması mesleki güvenliği sağlar.
Kanun teklifleri; diyetisyenlik mesleğinin tanımı, mesleğe kabul şartları, görev-yetki-sorumluluk sınırları, meslek sicili, oda kaydı, çalışma yetki belgesi, serbest meslek icrası, uzaktan/dijital hizmet ilkeleri, kayıt saklama, veri güvenliği, etik ilkeler, disiplin sistemi ve yaptırımlar bakımından bütüncül bir çerçeve oluşturmaktadır.
Diyetisyenlik Meslek Kanunu ve Türk Diyetisyenler Birliği Kanunu teklif metninin güncel düzeltilmiş sürümü.
Kanun teklifi çalışmasının önceki versiyonu; karşılaştırma ve arşiv amacıyla eklenmiştir.
TBMM, Sağlık Bakanlığı, destek ve katkı sürecine ilişkin görsel ve belge dosyasıdır.
Mevzuat boşluğu, hastalık yükü ve Türk Diyetisyenler Birliği’nin gereklilik analizini içerir.
Süreç dosyalarında TBMM Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonu Başkanı Prof. Dr. Vedat Bilgin ile yapılan toplantı, İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü Sağlık Hizmetleri Başkanı Op. Dr. Zülfü Kılıç ile yapılan görüşme, Sağlık Bakanlığı özel kalem görüşme talebi, Türkiye Diyetisyenler Derneği, Akademik Diyetisyenler Derneği, Anadolu Sağlık Sen ve diğer meslek örgütleriyle yürütülen destek çalışmaları yer almaktadır.
Üniversite iş birlikleri, İŞKUR temasları, yerel yönetim çalışmaları, İl Sağlık Müdürlüğü ve TBMM süreci.
Türk Diyetisyenler Birliği Yasası ve oda kurulması gerekliliği için kamuoyu farkındalık materyali.
Sağlık Bakanlığına sunulan politika önerisi; obezite, diyabet, kardiyovasküler hastalıklar, çocukluk çağı obezitesi, malnütrisyon, yetkisiz uygulamalar, hastanelerde diyetisyen eksikliği, toplu beslenme sistemleri ve ekonomik yük başlıklarıyla mevzuat ihtiyacını bilimsel düzeyde ortaya koymaktadır.
İkincil mevzuat paketi; kanun yürürlüğe girdikten sonra uygulanacak yönetmelik, tebliğ ve rehberleri düzenlemektedir. Bu paket; hizmet standartları, uzaktan/dijital danışmanlık, çalışma yetki belgesi, sicil işlemleri, kayıt-arşiv-veri güvenliği, tıbbi beslenme tedavisi ve gıda takviyesi güvenliği gibi başlıkları kapsamaktadır.
Beslenme ve Diyetetik Uygulamaları Yönetmeliği, dijital danışmanlık tebliği ve rehber taslakları.
“Diyet koçu”, “yaşam danışmanı”, “beslenme uzmanı” gibi unvanlarla hizmet verilmesi vatandaşın yetkili sağlık hizmetine erişimini bozar.
Bitkisel hap, zayıflama çayı, detoks ürünü ve kontrolsüz takviyeler karaciğer, böbrek, kalp ritmi ve ilaç etkileşimi riski doğurabilir.
Okul, hastane, fabrika, cezaevi, huzurevi ve belediye aşevlerinde diyetisyen zorunluluğu gıda güvenliği için gereklidir.
| Kurum | Gerekçe |
|---|---|
| Hastaneler | Tıbbi beslenme tedavisi, malnütrisyon, yoğun bakım, diyabet, kardiyoloji, onkoloji ve böbrek hastalıkları. |
| Okullar | Çocukluk çağı obezitesi, okul menüsü, kantin denetimi ve sağlıklı beslenme eğitimi. |
| Cezaevleri | Sağlıklı beslenme hakkı, kronik hastalık diyetleri ve toplu gıda güvenliği. |
| Huzurevleri | Yaşlılarda malnütrisyon, kas kaybı, yutma güçlüğü ve kronik hastalık yönetimi. |
| Fabrikalar | Çalışan sağlığı, iş verimliliği, yemekhane standardı ve iş kazası riskinin azaltılması. |
| Belediye Aşevleri | Sosyal yardım gıdasının yeterli, dengeli, güvenli ve israfı azaltan şekilde planlanması. |
| Spor Kulüpleri | Performans, toparlanma, sakatlık riskinin azaltılması, takviye güvenliği ve doping riskinin önlenmesi. |
| Askeri Birlikler | Dayanıklılık, enerji-sıvı dengesi ve operasyonel performansın korunması. |
| Alan | Mevcut Sorun | Yasa ve Birlik Sonrası Çözüm |
|---|---|---|
| Mesleki Statü | Yetki sınırları dağınık ve yoruma açık. | Kanunla tanımlı, sicilli, denetlenebilir ve özerk meslek statüsü. |
| Unvan Koruması | Yetkisiz kişiler benzer unvanlarla hizmet sunabiliyor. | Diyetisyen unvanı ve tıbbi beslenme hizmeti yasal güvenceye alınır. |
| Halk Sağlığı | Bilim dışı diyetler ve denetimsiz ürünler yaygın. | Etik, disiplin, denetim ve bilimsel rehber sistemi kurulur. |
| Ekonomi | Kronik hastalık yükü sağlık bütçesini zorlar. | Koruyucu beslenme hizmetleriyle uzun vadeli sağlık tasarrufu sağlanır. |
| Dijital Hizmet | Uzaktan danışmanlıkta veri güvenliği ve yetki belirsizliği vardır. | Kimlik doğrulama, onam, kayıt, veri güvenliği ve mesleki sorumluluk tanımlanır. |
Türkiye’nin obezite, diyabet, kardiyovasküler hastalıklar, çocukluk çağı obezitesi, malnütrisyon, yetkisiz beslenme danışmanlığı, denetimsiz zayıflama ürünleri ve toplu beslenme güvenliği karşısındaki mevcut tablosu; diyetisyenlik mesleğinin bağımsız kanun ve kamu kurumu niteliğinde meslek örgütü ile güçlendirilmesini zorunlu kılmaktadır.
Türk Diyetisyenler Birliği’nin kurulması ve Diyetisyenlik Meslek Kanunu’nun çıkarılması; halk sağlığını, hasta güvenliğini, tüketici güvenliğini, sağlık ekonomisini, kurumsal beslenme standartlarını ve bilimsel sağlık hizmeti sunumunu güçlendirecektir.